Ο Ανέστης Αραμπατζής

 

 

 

"O Ηρακλής πρέπει να πρωταγωνιστεί» PDF Εκτύπωση E-mail
  Επιμέλεια: BLUEARENA

183737_1905231152177_4868972_n.jpg

Στη φωτογραφία είναι ο Αραμπατζής με τον Φελπς. Η φωτογραφία του αθλητή του

Ηρακλή με τον σπουδαίο Αμερικανό κολυμβητή είναι από τα 200 μέτρα πεταλούδα στο

Indianapolis Super Grand Prix που έγινε το 2011. Είναι ο Ανέστης Αραμπατζής.

Είναι ο αθλητής που από το 2003 μέχρι και τώρα, 2012, σε κάθε Πανελλήνιο Πρωτάθλημα που

γίνεται φέρνει μετάλλια για τον Ηρακλή, του οποίου… «το σκουφάκι έμαθα να πονάω και να

νοιάζομαι και ό,τι αυτό συμβολίζει».

Ο Ανέστης Αραμπατζής συμπλήρωσε 10ετία μεταλλίων και συνεχίζει… Προσφάτως, ο κολυμβητής του Ηρακλή, έφερε άλλα δύο μετάλλια στον σύλλογο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα που έγινε στην Τρίπολη, παίρνοντας χάλκινο μετάλλιο στα 50 μέτρα και στα 200 μέτρα πεταλούδα.

Αυτό είναι το στυλ του και όπως λέει… «δεν το διαλέγεις εσύ το στυλ, αυτό σε διαλέγει. Κάποια στιγμή πριν από χρόνια, ο καλός πεταλουδίστας μας τότε, ο Δημήτρης Σαμαράς, έπρεπε να κολυμπήσει σε άλλο αγώνισμα και βάλανε εμένα στην πεταλούδα. Βγήκα πρώτος, αυτό ήταν…»

Εδώ και τρία χρόνια βρίσκεται στις Η.Π.Α., στην Αλαμπάμα και σπουδάζει κυνηγώντας δύο πτυχία, ένα στα Οικονομικά και ένα στη Χρηματοοικονομία. Βρίσκεται στις Η.Π.Α. είναι όμως πάντα εδώ για να τρέξει για τον Ηρακλή, να κολυμπήσει για τον σύλλογο.

«Ο Ηρακλής είναι τα πάντα για μένα. Ο Ηρακλής είναι για μένα ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου, αν σκεφτείς ότι από τα 22 μου χρόνια, τα 19 τα πέρασα κολυμπώντας στον Ηρακλή. Δεν μιλάμε για μια απλή σχέση σωματείου-αθλητή. Μέσω της κολύμβησης και του Ηρακλή έχω ζήσει τις σημαντικότερες στιγμές της ζωής μου, έντονες συγκινήσεις, επιτυχίες, έχω κάνει φιλίες και σχέσεις ζωής».

Καταθέτει ένα εκπληκτικό μήνυμα. «Ο Ηρακλής για μένα –για να στο πω απλά σαν αθλητής της ομάδας στην κολύμβηση συγκεκριμένα αλά και σε προέκταση σε όλα τα υπόλοιπα σπορ- είναι μια ομάδα που πρέπει να πρωταγωνιστεί. Δεν μπορώ να δεχτώ τίποτε λιγότερο για την ομάδα στην οποία αγωνίζομαι γιατί νιώθω την ίδια την ομάδα προέκταση του εαυτού μου».

Όταν το 2008 πήρε την απόφαση να ξενιτευτεί έστειλε το βιογραφικό –με τις κολυμβητικές του επιδόσεις- σε 25 πανεπιστήμια και από αυτά τον δέχτηκαν με υποτροφία τα 18. Εντυπωσιακό… Ο ίδιος διάλεξε το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα σε μια περιοχή τη Νοτιοανατολική Περιφέρεια των Η.Π.Α. όπου ο ανταγωνισμός στην κολύμβηση είναι πολύ έντονος.

Δεν τον φοβίζει όμως κάτι που φάνηκε και με την 4η θέση που πήρε τον Δεκέμβριο του 2011 στο Παναμερικανικό Πρωτάθλημα. Κολύμβηση και σπουδές μιας και θα πρέπει να έχεις πάνω από 8 (βαθμολογία) στα μαθήματα για να μην ακυρώσει το Πανεπιστήμιο την υποτροφία. Ο ίδιος είναι μαθητής του 9. Η συζήτηση έχει πάντα Ηρακλή.

-Παρακολουθείς παιχνίδια του Ηρακλή σε άλλα αθλήματα;

«Βεβαίως και παρακολουθώ. Κατά καιρούς πήγαινα σε αγώνες βόλεϊ και ποδοσφαίρου. Στο βόλεϊ πήγαινα και λόγω του στενού μου φίλου και αφανή ήρωα όλου του ερασιτεχνικού Ηρακλή, του Στέλιου Ναβροζίδη. Είχα πάντα ένα έντονο ενδιαφέρον για αυτή την ομάδα. Σε ό,τι αφορά στο ποδόσφαιρο, αυτό που έγινε στον Ηρακλή το είδε όλη η Ελάδα και φέτος φάνηκε ακόμη περισσότερο η γύμνια και η αδικία της απόφασης μιας και στην Ελλάδα από ό,τι φαίνεται υπάρχουν διαφορετικά μέτρα και σταθμά».

-Υπήρχαν όλα αυτά τα χρόνια αθλητές από τον Ηρακλή που θαύμαζες;

«Φυσικά και υπήρχαν με πρώτο και καλύτερο τον Αντρέι Κράβαρικ για την προσφορά του τόσα χρόνια στην ομάδα αλλά και για την ηγετική του φυσιογνωμία μέσα στα αποδυτήρια και εντός του αγωνιστικού χώρου».

Για την κατάσταση που είναι τώρα ο Γ.Σ. Ηρακλής λέει ότι… «η κατάσταση αυτή τη στιγμή είναι πολύ δυσάρεστη. Ισως η κακοδιαχείριση κάποιων λίγων οδήγησε τα περισσότερα τμήματα του Ερασιτέχνη στην κατάσταση που είναι σήμερα. Ευτυχώς για την ομάδα υπάρχουν πολλοί άνθρωποι με μεράκι και αγάπη για την ομάδα που κάθονται δίπλα της στα δύσκολα χωρίς να την εγκαταλείπουν κρατώντας τη σημαία ακόμα ψηλά».

-Στο www.iraklis-swimm.gr (σ.σ. η ιστοσελίδα της κολύμβησης) έχει ένα βιντεάκι με τα μικρά παιδιά να φωνάζουν συνθήματα για τον Ηρακλή. Σου θυμίζει λίγο τον εαυτό σου πριν πολλά χρόνια αυτό;

«Οχι απλά μου τον θυμίζει αλλά μου ξυπνάει δυνατά; Συναισθήματα και συγκινήσεις. Όπως είχα πει και σε μια ομιλία μου σε αυτά τα παιδάκια, αυτές οι στιγμές είναι κάποιες από τι πιο έντονα χαραγμένες μέσα μου. Χαίρομαι να τα βλέπω και παντού περηφανεύομαι για το οικογενειακό κλίμα που έχει χτίσει ο Ηρακλής σαν ομάδα. Είμαστε όλοι μια μεγάλη οικογένεια, ανεξάρτητα από την ηλικία και τον ρόλο που έχει ο καθένας στην ομάδα».

-Θα ήθελες να βοηθήσεις τον Ηρακλή και από άλλο πόστο;

«Οποιαδήποτε στιγμή χρειαστεί η ομάδα τα βοήθειά μου, εγώ θα είμαι εδώ. Θεωρώ άλλωστε τόσα χρόνια τον εαυτό μου κάτι περισσότερο από έναν απλό αθλητή της ομάδας. Εχω μια διαφορετική πλέον σχέση με την ομάδα, την πονάω και μετά από τόσα χρόνια, αν και μικρός σε ηλικία, θεωρώ το κολυμβητικό τμήμα, κάτι σαν παιδί μου. Οπότε, και φυσικά θα μπορούσα να σταθώ δίπλα στην ομάδα και να τη βοηθήσω μέσω της εμπειρίας που έχω κερδίσει τόσα χρόνια στην πισίνα αλλά και στο εξωτερικό».

Στο Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα όπου σπουδάζει ο Αραμπατζής τα αθλήματα είναι γενικώς διαδεδομένα. Στο American football π.χ. η ομάδα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο και τα νούμερα… τρομάζουν. Από το football το Πανεπιστήμιο έχει 150 εκ. δολάρια έσοδα ετησίως!!! Μόνο να σκεφτεί κάποιος ότι το γήπεδο που παίζει είναι 110.000 θέσεων και είναι συνεχώς sold out(!!!) ενώ για να πάρει κάποιος σουίτα θα πρέπει να δώσει 500.000 δολάρια τον χρόνο και μάλιστα υπάρχει και σειρά προτεραιότητας!!!!

-Τι άποψη έχουν στην Αλαμπάμα για τους Ελληνες και την κρίση;

«Γενικώς, στην Αμερική, ως λαό, μας έχουν πολύ ψηλά. Μας σέβονται και μας θαυμάζουν για την ιστορία μας. Ξέρουν ότι περνάμε δύσκολα χωρίς να μας κατακρίνουν όμως έντονα όπως άλλες χώρες».

-Περίγραψε μια τυπική σου μέρα στο Πανεπιστήμιο, στην Αλαμπάμα, με τον συνδυασμό μαθημάτων και προπόνησης;

«Η μέρα μου ξεκινάει στις έξι το πρωί με μια πρωινή προπόνηση. Στις 9 και μέχρι τις 12-1 θα έχω μαθήματα στο Πανεπιστήμιο, μετά φαγητό, λίγο ξεκούραση και ξανά απογευματινή προπόνηση στις 14:30. Κάποιες μέρες έχω γυμναστήριο στις 5, και μετά, ανάλογα, διάβασμα ή κάποιος ελεύθερος χρόνος και διασκέδαση ανάλογα με το πρόγραμμά μου».

-Αν γυρνούσες τον χρόνο πίσω θα άλλαζες κάτι; Θα διάλεγες άλλο άθλημα ή άλλο στυλ; 163097_1760626977163_2744184_n.jpg

«Δεν θα άλλαζα απολύτως τίποτα. Θεωρώ πως ακόμα και οι άτυχες στιγμές στη ζωή μου, μου έχουν διδάξει πολλά πράγματα και στο τέλος με έβγαλαν πιο δυνατό ή μου έδωσαν την ευκαιρία για κάτι καλύτερο».

-Εκτός από κολύμβηση θα μπορούσες να κάνεις άλλο άθλημα;

"Εχω συνδέσει τον εαυτό μου τόσο πολύ με την κολύμβηση που πλέον δεν το σκέφτομαι καν. Σίγουρα, μικρότερος, ήθελα να παίξω ποδόσφαιρο όπως και τα περισσότερα παιδιά της ηλικίας μου αλλά πολύ σύντομα την εγκατέλειψα αυτή την ιδέα και κόλλησα με το κολύμπι».

-Ποιο ήταν το πρότυπό σου και ποιος είναι ο αθλητής που τώρα θαυμάζεις;

«Στη ζωή μου δε είχα γενικώς συγκεκριμένους ανθρώπους ως πρότυπα αλλά από πολλούς μπορώ να πω ότι κέρδισα και κάτι. Θαυμάζω και εκτιμώ πολύ, σαν ανθρώπους του χώρου, τους φίλους μου, Σπύρο Μπιτσάκη και Σπύρο Γιαννιώτη για αυτά που έχουν προσφέρει τόσα χρόνια στην ελληνική κολύμβηση εντός και εκτός πισίνας, το ήθος τους αλλά και για τη σχέση τους με τη σκληρή δουλειά ώστε νε επιτύχουν τους στόχους τους όποιοι και αν είναι αυτοί».

-Ποια ήταν η καλύτερη και ποια η χειρότερη στιγμή της καριέρας σου μέχρι τώρα;

«Σαν καλύτερη στιγμή θα χαρακτήριζα ολόκληρο το 2008. Αυτή η χρονιά ήταν ιδανική για μένα. Εγώ, βγήκα τετράκις Πρωταθλητής στους Εφηβους. Η ομάδα, βγήκε Πρωταθλήτρια Εφήβων για πρώτη φορά στην ιστορία της, με μένα να σηκώνω το Κύπελλο. Γενικώς, ήταν πολλά, όμορφα και έντονα συναισθήματα. Σαν χειρότερη στιγμή θα μπορούσα να χαρακτηρίσω το ότι έχασα το μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2009 ή την 9η θέση στο Παγκόσμιο, το ίδιο έτος.

Αλλά θεωρώ πως και οι δύο αυτές στιγμές μου δίδαξαν πολλά οπότε πλέον δεν τις έχω κατοχυρωμένες ως χειρότερες στιγμές της καριέρας μου αλλά περισσότερο σαν εμπειρίες που μου δίδαξαν πολλά».

-Ποια είναι τα χόμπι σου; 526762_4151934158348_908362535_n.jpg